Engbert Pelleboer en St. Karpata

Nieuwsbrief januari 2004

'Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen,
dat zij uw goede werken mogen zien
en uw Vader, Die in de hemel is, verheerlijken’.

Beste allemaal!

Allereerst wil ik jullie allemaal een gelukkig en gezegend nieuwjaar toewensen!
Deze nieuwsbrief had ik eigenlijk 2 weken geleden al af willen hebben maar soms gaan de dingen niet helemaal zoals je ze plant hè…
De meeste van jullie zullen al wel weten van mijn onverwachte bezoek aan Nederland, vorige week. Maar goed, alle ' All You Need is Love' perikelen zijn ondertussen weer achter de rug en ik ben weer lekker terug op Bonaire. Toch wel bijzonder hoor om de jaarwisseling aan de andere kant van de wereld mee te maken. We hebben het samen met de gasten gevierd. Lekker gebarbecued, een groot kampvuur gemaakt en natuurlijk ook veel vuurwerk afgestoken. Dat laatste is vooral leuk omdat het goedkoper en vooral zwaarder is dan in Nederland, dus alle mannen hier hebben zich lekker uit kunnen leven, haha!

We hebben hier echt wel zin in het nieuwe jaar, er zitten veel mooie dingen in de planning. Zo hopen we de derde week van juni de (feestelijke) opening te hebben van landhuis Guatamala, waar we dan naartoe verhuizen.
Vorige maand is er iemand gekomen die de leiding heeft over de verbouwing. Dit is inmiddels in volle gang dus ik verwacht dat het wel op tijd klaar zal zijn. Zelf ben ik bezig met de aanleg van het sportterrein naast het landhuis. Ook dat gaat de goede kant op! We zijn erg blij met het geld wat we hiervoor hebben gekregen van de flessenactie!

Met mijzelf gaat het ook goed. Ik heb het uitstekend naar m'n zin op het werk, ik geniet er echt van. Elke dag zit vol uitdaging. Regelmatig weet ik echt niet wat ik moet doen in bepaalde situaties (terwijl dat toch van je verwacht wordt hè), maar dat maakt het juist zo leuk. Verder bevalt de doelgroep me ook erg goed, zoals het nu lijkt wil ik hier na dit jaar mee verder.
Soms is het allemaal best wel intensief, we willen allemaal zo snel (en groot) mogelijk groeien als organisatie en dat vraagt veel tijd en inspanning. Maar op de een of andere manier lijkt het alsof je er alleen maar meer energie door krijgt, het is tot nu toe allemaal goed vol te houden. Daar ben ik ook echt dankbaar voor, ik merk dat God het werk wat we doen echt zegent! We zien het aan alles, aan de ontwikkeling van de gasten, op politiek gebied, door de (financiële) mogelijkheden die we krijgen en de kracht die we als team ontvangen om helemaal te kunnen gaan voor het werk.

We zijn dit jaar begonnen met een nieuw behandelprogramma. De afgelopen maanden hebben we er hard aan gewerkt om dit op tijd af te krijgen. Met dit nieuwe programma kunnen we veel gerichter werken aan de problemen waar iemand tegenaan loopt en beter werken aan bijvoorbeeld mentaliteit - of karakterverandering.
Daarnaast zijn er meer mogelijkheden wat betreft arbeidstraining en starten we met een nieuw resocialisatieproject. In de (nabije) toekomst zal het bijvoorbeeld mogelijk worden om te beginnen met begeleid wonen, als hiervoor de voorzieningen op het terrein van Guatamala afgerond zijn.

De verschillende onderdelen in dit nieuwe programma zijn uitgewerkt door een aantal medewerkers. Zelf ben ik dus bezig met de sportzaken. Sport is een belangrijk onderdeel in de behandeling. Door middel van sport kun je mensen bijvoorbeeld dingen als discipline en samenwerking leren. Daarnaast heeft het ook ontspannende werking natuurlijk, ook niet onbelangrijk in het drukke programma wat ze volgen.
Voor mezelf vind ik hier veel uitdaging in, om met de gasten gericht te werken aan hun conditie, het geven van training en zwemles en ook vooral samenwerking te leren.
De meeste gasten zijn vanuit hun verslavingsverleden heel individualistisch (zeg maar gerust egoïstisch) ingesteld en zijn erop gericht om zelf 'te overleven'.
We trainen elke dag, behalve het weekend. Drie keer per week doen we looptraining, en op de overige twee dagen een teamsport (zoals beach-volleybal, voetbal of basketbal o.i.d.) en natuurlijk zwemtraining.
Momenteel ben ik bezig met het maken van een trainingsschema waardoor elke gast meer op zijn eigen niveau kan trainen en waarop hij ook zijn ontwikkeling kan aflezen.

Ik ben God erg dankbaar dat hij mij (onder andere) heeft uitgekozen om dit werk te mogen doen. De problemen met drugs op de Antillen zijn echt zo groot, daar verbaas ik me elke keer nog weer over. Er zijn zoveel gebroken gezinnen en er zijn zoveel problemen met criminaliteit, het lijkt wel alsof er helemaal geen 'normale' situaties meer bestaan. Dan overdrijf ik niet hoor, je moet ze echt zoeken! En ik vind het een eer om mijn steentje te mogen bijdragen aan het verbeteren van de situatie op Bonaire en de Antillen.
Soms word je er wel eens moedeloos van, de problemen zijn zo groot en het werk wat je doet is maar zo klein…
En als er dan ook nog gasten zijn die hun behandeling beëindigen en terugvallen, terwijl ze bijvoorbeeld al een paar maanden opgenomen zijn, denk je soms wel eens dat het allemaal voor niks is. Maar goed, er zijn ook mensen die het wel halen en dat is natuurlijk wel heel erg mooi. Dat probeer ik ook maar voor ogen te houden en daarvan te genieten.

Ik wil jullie allemaal heel erg bedanken voor de betrokkenheid die er is. Ik krijg veel kaartjes, daar geniet ik echt van. En niet te vergeten de financiële -en gebedssteun natuurlijk, ontzettend bedankt! In het bijzonder wil ik nog de jeugdvereniging bedanken die de hele dag in de kou hebben geploeterd met de flessenactie en daarmee 1500 euro voor de aanleg van het sportterrein hebben opgehaald. We zijn er echt heel erg blij mee (dit moest ik echt benadrukken van iedereen hier, haha)! Ik ben er eigenlijk ook wel een beetje trots op dat het 'mijn' gemeente is die zo'n actie gehouden heeft… Het voelt als een voorrecht om te weten dat je er zo'n meelevende gemeente achter je staat, in woord en daad. Daar ben ik erg dankbaar voor!
En om maar 's in stijl af te sluiten; Dios bendishona bo (God zegene u)!!


Groetjes, Engbert

Kaya Nikiboko Noord 42
Bonaire
Ned. Antillen
kapiteinroodbaard@hotmail.com

Voor vragen over de nieuwsbrief kunt u terecht bij: Jetske Pelleboer ' 038 3311840,
e-mail: banjur@hotmail.com


Financiële ondersteuning:
Er is nu een gironummer geopend voor de ondersteuning van de vrijwilligers. Het gironummer is: 35.04.700 t.n.v Stichting Vrienden van De Hoop, Dordrecht. Onder vermelding van: Engbert Pelleboer.
Wilt u een gift overmaken naar Stichting Karpata zelf, dan is dit het nummer:
ING bank 66.94.13.682 t.n.v Stichting Karpata, Dordrecht.

 

 

Ga naar | Archief www.dorpskerk.com |

Verplaatst naar archief: 17 oktober 2005