Ned. Herv. Gemeente IJsselmuiden en Grafhorst

Er zijn mensen die bewust kiezen voor de volwassendoop en daarom hun kinderen niet laten dopen. Ze zien het onder andere zo dat volwassen mensen veel meer inzicht hebben in de betekenis van de Bijbel. Bovendien kunnen volwassenen zelf beslissen of ze Jezus willen volgen of niet. Ze zeggen dat je dat alles van kinderen niet kunt verwachten. Pas als je volwassen bent, kun je een goede keuze maken, zo menen zij.

Wij kiezen voor de kinderdoop. Is het niet indrukwekkend dat toen wij nog maar net geboren waren, nog van niets wisten, God als met Zijn verbond naar ons toe kwam? Hij is de Eerste in ons leven. Wij hebben Hem lief, zegt de Apostel Johannes, omdat Hij ons eerst heeft liefgehad (1 Johannes 4:10). Stel je voor dat ons geloof en onze keus beslissend zou zijn. Dan zag het er niet goed voor ons uit, want op elk moment laten wij het weer afweten. Maar God is trouw. En dat is de grond van alles. Dat is de belofte die vanaf de doop met u / jou mee gaat. Heel de Bijbel is vol van die trouw van God. De kinderdoop vertelt ons heel diep wie God is. De doop is het teken en zegel van Gods verbond, dat Hij van kind tot kind bevestigt.

In een doopdienst wordt de uitleg van de Doop voorgelezen. Dat is het doopformulier. Daar staan een paar opvallende zinnen in: '...dat onze kinderen in zonde ontvangen en geboren zijn..., kinderen des toorns zijn... aan allerhande ellende onderworpen zijn...' Passen zulke sombere en dreigende woorden wel in een doopdienst? Daar zitten gelukkige ouders. De baby ziet er prachtig uit. In zonde ontvangen en geboren? Kind van de toorn? Moet je dat van zo'n lief kind zeggen?

Er zijn mensen die vinden dat zulke woorden in deze tijd niet meer passen. Er wordt ook wel beweerd dat je er somber en zwaarmoedig van kunt worden. Toch worden deze woorden niet gebruikt om ons de put in te preken of te praten. Er wordt iets anders bedoeld. Het zijn woorden die herinneren aan woorden van David (Psalm 51) en van de Apostel Paulus. Dat waren mannen die in hun leven ontdekten dat mensen geen heiligen zijn. Als God het niet verhoedt, kan er een heleboel kwaad uit ons voortkomen. Dat kwaad is echt niet alleen te wijten aan een paar moeilijke omstandigheden. Het kwaad komt voort uit ons hart, hoe lief we er ook uit zien. 'In zonde ontvangen en geboren', dat zijn we allemaal. We leven onder de macht van het kwaad. Er zijn geen uitzonderingen. Kinderen worden precies als hun ouders. Er worden geen heiligen geboren, maar mensen, zondaren.

Kijk nog eens naar die ouders voor in de kerk. Hoor die zinnen nog eens: '...in zonden ontvangen en geboren...' De ouders buigen hun hoofd een beetje als de doopvragen gesteld worden. Daarna heffen ze het hoofd op. Om ja te zeggen. Sombere mensen, die ouders? Nee. Heel reeele mensen. Ze belijden dat ze Gods hulp bijzonder nodig hebben. Er is immers een MENS geboren. Om dat mensenkind te begeleiden heb je veel liefde, geloof en geduld nodig.

God spreekt in het teken van de Doop. En Hij doet dit zo duidelijk, dat er geen twijfel aan Zijn woorden mogelijk blijkt. Maar dan mogen wij niet zwijgen. Beter gezegd: hoe zouden wij kunnen zwijgen als God zoveel goeds geeft? Ons spreken houdt in een be-amen van wat de christelijke gemeente beleden heeft in het doopformulier:

Over ons kind: dat we erkennen, dat het kind zondig is voor God en daarom de Heere Jezus nodig heeft en als lidmaat van Zijn gemeente gedoopt mag worden.
over onszelf als ouders: dat we met ons hele hart belijden ons verbonden te weten met de christelijke gemeente en hetzelfde geloof belijden.
Over ons en onze kinderen: dat we als ouders de verantwoording kennen en op ons nemen om ons kind op te voeden - met zorg en liefde - overeenkomstig de wil van God.

Misschien geven we dat ja-woord met een schuchter hart, beseffend wat een geweldige zaak ons in de handen is gelegd. Maar dan mogen we ook de handen vouwen om onszelf en ons kind toe te vertrouwen aan de handen van de God van de Doop.

Het geheim van de geloofsoverdracht
In een doopdienst beloven de ouders dat ze hun kind zullen opvoeden in het geloof. Misschien zou 'inwijden' een beter woord zijn. In dat woord zit iets van: je wilt ze bij een grote schat brengen en hen daarmee bekend en vertrouwd maken. In de Bijbel lezen we hoe de aartsvaders Abraham, Izaak en Jakob hun kinderen en kleinkinderen vertellen over Gods grote daden. Vaders en moeders vertellen die aan hun kinderen, zodat zij het later weer aan hun kinderen kunnen doorgeven (Psalm 78 vers 1-7).

De belofte van de ouders bij de doop houdt heel wat in. Je leest je kind voor uit de Bijbel. Je leert het bidden. Je neemt het mee naar de kerk. Je leert het een levenshouding, die voortkomt uit geloof. Het is heel belangrijk dat we daar echt ons best voor doen. Als wij het niet doen, hoe zullen ze dan Gods daden horen en de betekenis ervan voor hun leven?

Hoe kun je als ouders die belofte waarmaken? Het is echt niet vanzelfsprekend dat onze kinderen ons geloof en onze opvattingen overnemen. Veel kinderen gaan andere wegen dan hun ouders of grootouders. Jongeren staan aan zoveel invloeden bloot. Hoe kunnen we hen daarin voorgaan en ze inwijden in het geloof? Het geheim van overdracht van het geloof is in 1 woord: echtheid. Het gaat niet in de eerste plaats om mooie woorden en om mooie plannen. Woorden breken gemakkelijk stuk op de werkelijkheid van alle dag. Mooi plannen kunnen snel in rook opgaan. Het gaat om de echtheid van het geloof. Dat maakt indruk.

De Heilige Doop