Eens was er een plattelandse boer die uitgenodigd
werd op een deftig feestje tussen allerlei hoge heren in. Hij voelde
zich wat onwennig tussen al die rijke mensen. Zo kwam hij naast een
rijke verwaande neef van hem te zitten die een deftig brilletje droeg,
met een dikke buik en netjes gekamde haren.
Op een gegeven moment zouden ze dus beginnen met het
eten. Alleen, de boer was gewend om te bidden voor het eten. Hij vroeg
dus even om een ogenblik stilte. Iedereen keek hem een beetje vreemd
aan, en nadat hij gebeden had, ging vervolgens het geroezemoes gewoon
verder.
'Zo', zei de rijke neef tegen de boer, 'bij jullie op het platteland
zijn ze dus nog gewend om te bidden, doen ze dat allemaal?'
'Nou', zei de boer, 'een groot gedeelte doet het niet.'
'Dus alleen de ouwe knarren, en de oude wijfjes bidden voor het brood?',
vervolgde de neef.
'Nee natuurlijk niet', antwoordde de boer vervolgens, 'alleen de varkens
en de kippen vallen zonder te bidden op het voer af, maar voor de rest
dankt iedereen bij ons op het platteland voor het voedsel dat we weer
mochten ontvangen van onze Schepper.'
En de neef kreeg een kleur, en zweeg………