Leer me lezen

Het HGJB-project Leer Me Lezen is méér dan een oproep om de Bijbel te lezen. Want dat de Bijbel belangrijk is en dat we er dus tijd voor moeten uittrekken, dat weten we wel. Alleen… er komt zo weinig van terecht. En als het er van komt, dan beleven we er zo weinig aan. Er moet dus méér gebeuren, er is een andere manier van bijbellezen nodig.

Leer Me Lezen gaat over die andere manier van bijbellezen. De principes daarachter zijn niet nieuw. Het gaat om basisprincipes die al in de vroege kerk en ook ten tijde van de Reformatie werden toegepast. Ze moeten alleen weer opnieuw ontdekt en in praktijk gebracht worden.

1. Persoonlijk
- het gaat niet om de informatie, maar om de relatie

Het gaat bijna vanzelf: we lezen de Bijbel vaak alsof het louter gaat om de informatie. Zo van: ‘We hebben het weer gehoord’, en we gaan over tot de orde van de dag. Maar dan hebben we de essentie van het bijbellezen gemist. Want het gaat er niet om dat we bijbelkennis opdoen, maar dat we God in Zijn Woord persoonlijk ontmoeten. Als we bijbellezen, wil God op dat moment persoonlijk iets tegen ons zeggen. Dat is niet maar bij wijze van spreken, het is écht zo!
In plaats van persoonlijk kun je ook zeggen dat bijbellezen relationeel is: het gaat om de relatie met de Auteur van de Bijbel. Dit besef heeft álles te maken met de manier waarop we bijbellezen!

2. Zelfstandig
- niet door de ogen van een ander, maar die van jezelf

In een persoonlijke relatie gaat het om het directe contact tussen twee personen. Als je dat principe toepast op het lezen van de Bijbel, volgt daaruit dat het lezen van de Bijbel ons (als het goed is) in direct contact brengt met God. Dat lijkt misschien vanzelfsprekend, maar in de praktijk is dat lang niet altijd zo. Heel vaak gebeurt het dat het lezen van de Bijbel ons vooral in contact brengt met wat een ander ervan vindt. We doen het met de mening die een predikant of bijbelkringleider ten beste geeft over een bijbelgedeelte. Of we teren op de ontdekkingen die een bijbels dagboek voor ons heeft gedaan. Hoe goed die preken, studies of dagboeken ook kunnen zijn (niks verkeerds daarover), het gevaar is dat we daardoor niet meer echt zelf(standig) bijbellezen.
Nou valt dat laatste, zelfstandig bijbellezen, misschien ook niet mee. Maar je kunt het wél leren. De handreikingen die Leer Me Lezen doet, zijn daarop gericht.

3. Actief
- niet liggend op je bed, maar zittend achter je bureau

Persoonlijk en zelfstandig bijbellezen, betekent dat je actief aan de slag gaat. Je probeert zélf te ontdekken wat God door Zijn Woord tot jou persoonlijk wil zeggen. In het project Leer Me Lezen verwoorden we dat zó: je moet leren praten met de Bijbel, met de Bijbel in gesprek gaan.
Zonder het in een systeem of in een bepaalde methode te willen vangen (hoe zou dat ooit kunnen), zijn er voor dat ‘gesprek met de Bijbel’ toch wel verschillende nuttige handreikingen te doen. De handreikingen (leessleutels) die Leer Me Lezen aanbiedt, komen er meestal op neer dat je vragen gaat stellen aan het bijbelgedeelte. Wat staat hier? Wat wil God ermee (tegen mij) zeggen? Wat doe ik ermee in de praktijk? Wie serieus met deze vragen omgaat, zal ontdekken dat het bijbellezen spannend(er) wordt. De Bijbel, of eigenlijk: God zelf, gaan dan namelijk ook antwoorden geven!

4. Samen
- niet (alleen) in je eentje, maar (ook) samen

Hoewel het in de Bijbel gaat om een persoonlijke relatie met God, is het toch goed om het bijbellezen samen met anderen te doen. Al is het maar om elkaar te stimuleren en te helpen: wat heb jij ontdekt, wat heeft God tegen jou gezegd, waar loop je tegenaan? Op die manier ontstaat er ook des te meer een relatie met elkáár! Met elkaar mogen we ontdekken hoe veelzijdig en groots de relatie is die God met ons wil aangaan. Vandaar dat dit element een belangrijke plaats heeft in Leer Me Lezen: jongeren onderling, maar ook jongeren met ouderen, en ouderen onderling. Want laten de ouderen de jongeren vooral voorgaan in het verlangen om te Leren Lezen!