Convenant van Alblasserdam
Uitgangspunt
In het voorjaar van 2002 heeft het moderamen van de triosynode aangegeven
dat op 12 december 2003 het fusiebesluit in de hervormde synode in stemming
wordt gebracht en bij aanvaarding per 1 mei 2004 de kerkorde van de
verenigde kerk van kracht zal zijn. Inmiddels wordt er door velen gesproken
over de vraag welke positie er ten aan zien van de kerkfusie moet worden
ingenomen. De kerkenraden zullen zich in dit jaar moeten uitspreken
welke weg voor Gods Aangezicht begaanbaar is. Allerwegen wordt gesproken
over breuken en scheuren, die dwars door de gemeenten heen dreigen te
gaan lopen. Kerkenraden voelen zich verantwoordelijk voor de gehele
gemeente(n), die krachtens hun ambtelijke ja-woord aan hun zorg is toevertrouwd.
Vanwege deze verantwoordelijkheid en grote zorg willen we al het mogelijke
in het werk stellen om in de kerkelijke verwarring van onze tijd de
eenheid te bewaren in de gemeenten. We willen met dit voorstel de kerkelijke
weg gaan, dat wil zeggen de weg van de ambtelijke vergaderingen van
kerkenraden en classes.
Convenant
De classis is geroepen geestelijk leiding te geven aan de gemeenten
binnen haar ressort. Bovengenoemde zorg noopt ons tot het coördineren
van een convenant waarin gemeenten, die in de klassiek-gereformeerde
zin hervormd zijn, zich kunnen verenigen. Aan het convenant ligt in
iedere afzonderlijke gemeente een beleidsplan ten grondslag. In dit
beleidsplan spreekt de kerkenraad namens de gemeente uit dat zij zich
gebonden weet aan de Heilige Schrift als het geopenbaarde Woord van
God, aan de oecumenische symbolen van de Kerk en aan de gereformeerde
belijdenisgeschriften van de Kerk, conform artikel X van de hervormde
kerkorde. Hiermee geven de gemeenten aan dat de binding aan de Heilige
Schrift en de gereformeerde belijdenisgeschriften voor hen de enige
deugdelijke basis is voor hun kerk-zijn. Met Gods hulp zullen zij weerspreken
en weren alles wat in strijd is met dit belijden. Als gemeenten, ontstaan
uit de gereformeerde reformatie aanvaarden zij niet zondermeer de Augsburgse
Confessie en de Catechismus van Luther en aanvaarden zij niet de Konkordie
van Leuenberg en de Barmer Thesen.
Het bewaren van de eenheid
De gemeenten die het convenant aangaan, zoeken allereerst binnen de
gemeente de eenheid te bewaren. Nieuwe scheuring(en) binnen de gemeenten
zijn immers voor het Aangezicht Gods niet te verantwoorden (Efeze 4:1-6).
Wanneer zij zich als gemeenten zomaar laten meevoeren in de SOW-kerk,
zal dit – onzes inziens – onvermijdelijk leiden tot breuken
en scheuren in en tussen gemeenten. Daarom zoeken zij als gemeenten
ook elkaar vast te houden op basis van Schrift en belijdenis. Het convenant
is daarom een verband waardoor gemeenten elkaar in de kerkelijke verwarring
vasthouden. Het convenant wil geen kerkpolitieke factor zijn, maar wil
een bundeling van gemeenten zijn die door de synode in de onmogelijke
positie van “wij kunnen niet weg en wij kunnen niet mee”
terecht zijn gekomen. Wanneer de Kerk onverhoopt besluit tot kerkfusie,
zullen gemeenten, die het convenant gesloten hebben, zelf geen actie
ondernemen om los te raken van het kerkverband. Deze keuze zou immers
onherroepelijk leiden tot scheuringen binnen gemeenten. Aan de andere
kant laten zij de synode weten dat de SOW-kerk niet kan rekenen op hun
instemming met het geheel van de nieuwe kerkorde, zoals die op dit moment
voorligt.
Onze Hervormde Gemeente staat op gereformeerde grondslag
binnen de Nederlandse Hervormde Kerk. Dat houdt onder meer in dat binnen
het gemeenteleven een centrale plaats wordt toegekend aan een schriftuurlijke
en appellerende prediking in de beide zondagse erediensten en op de
christelijke gedenkdagen. Daarbij geldt de Bijbel als het onfeilbaar
Woord van God, gezaghebbend voor leer en leven. In de beide sacramenten,
t.w. de viering van het heilig avondmaal en de bediening van de heilige
doop belijdt en ervaart de gemeente de gemeenschap met Christus en met
elkaar en de verbondstrouw van God. De gemeente belijdt het algemeen
ongetwijfeld christelijk geloof, zoals neergelegd in de drie algemene
belijdenisgeschriften van de kerk, nl. de Apostolische Geloofsbelijdenis,
de geloofsbelijdenis van Nicea en de geloofsbelijdenis van Athanasius.
De gemeente wil staan in de traditie van de Reform atie en trouw zijn
aan de belijdenis van het voorgeslacht. Zij acht zich dan ook gebonden
aan de drie bijzondere belijdenisgeschriften van de kerk, de drie Formulieren
van Enigheid, nl. de Heidelbergse Catechismus, de Nederlandse Geloofsbelijdenis
en de Dordtse Leerregels. De grondslag van onze gemeente kan onder geen
beding word en gewijzigd door besluiten van meerdere ambtelijke vergaderingen
van de kerk of de overheid. De kerkenraad en de gemeente hebben deze
grondslag en enkele concretiseringen daarvan verwoord en geven daarmee
aan waarop zij de synode aanspreken en waarop zij door haar aangesproken
willen en mogen worden.
1. Als kerkenraad en gemeente belijden wij, met Gods
hulp acht te geven op en vast te houden aan de zuivere prediking van
het Evangelie, de zuivere bediening van de sacramenten, het bestraffen
van de zonden, ons in alle dingen te richten naar het onfeilbaar Woord
van God, waarbij wij alles wat hiermee in strijd is, verwerpen. Als
kerk, geboren uit de gereformeerde tak van de Reformatie, aanvaarden
wij daarom niet zonder meer de Augsburgse Confessie, noch de Catechismus
van Luther. Verder verwerpen wij de Konk ordie van Leuenberg en de Barmer
Thesen.
2. Als kerkenraad en gemeente belijden wij dat de heilige doop een instelling
is van Jezus Christus om ons en onze kinderen Zijn verbond te verzegelen.
Daarom behoren de kleine kinderen van de gemeente als erfgenamen van
het Rijk Gods gedoopt te wezen.
3. Als kerkenraad en gemeente belijden wij dat het heilig avondmaal
een instelling is van Jezus Christus, die Hij alleen heeft ingesteld
voor Zijn gelovigen die in het midden van de gemeente belijdenis des
geloofs hebben afgelegd. Wij vermanen alle ongelovigen en hen die zich
met ergerlijke zonden besmet weten, zich van de tafel des Heeren te
onthouden, zolang zij zich niet bekeren. Met Gods hulp zullen wij tegenstaan
en weren allen die de heilige sacramenten misbruiken of verachten.
4. Als kerkenraad en gemeente belijden wij dat tot ambtsdragers van
de gemeente – zowel ouderlingen als diakenen – door wettige
verkiezing geroepen en bevestigd dienen te worden mannenbroeders, belijdende
lede n van de ke rk en vervuld m et de Heilige Geest.
5. Als kerkenraad en gem eente belijden wij dat het huwelijk tussen
man en vrouw een instelling van God is en als zodanig heilig gehouden
dient te worden. Alternatieve samenlev ingsvormen zijn onbijbels en
daarom censurabel. Daarom zal de kerkenraad op Bijbelse wijze tucht
oefenen over hen die deze instelling van God ontkrachten.
6. Als kerkenraad en gem eente spreken wij uit dat zodanige mannen als
kandidaat tot de heilige dienst toegelaten en bevestigd dienen te worden,
die, staande op de hierboven vermelde en verantwoorde grondslag, de
kerk wensen te dienen met het Evangelie van Jezus Christus.
Het is ons verlangen, dat geheel de kerk waa rlijk belijdende
kerk is, levend overeenkomstig Gods Woord en getuigenis, zodat aan haar
geestelijk karakter geen afbreuk wordt gedaan door verwereldlijking.
Staande op deze grondslag wensen wij in de kerk die
God in ons vaderland geplant heeft, ons Nederlandse volk te dienen met
het heilig Evangelie der genade Gods.
Wat betekent dit in de praktijk?
De gemeenten die het convenant sluiten, spreken uit dat ze kerk blijven
op de huidige basis van Schrift en belijdenis, waarbij het hun verlangen
is dat heel de kerk waarachtig belijdende kerk zal zijn, levend overeenkomstig
het Woord van God. Omdat wij met dit voorstel de kerkelijke weg, de
weg van de ambtelijke vergaderingen bewandelen, ligt de coördinatie
van het convenant o.i. op de weg van de classes.
De rol van de classis
Vanuit haar verantwoordelijkheid leiding te geven aan de gemeenten binnen
haar ressort ziet de classis het als haar taak dit convenant te coördineren.
Namens het breed moderamen der classis Alblasserdam
W. van. Weelden (Preses) en A.F. Kaars (Scriba)