16 mei 2003

Hervormde bezwaarden krijgen handreiking - Leden antibreukcommissie niet op één lijn

UTRECHT - Bezwaarde hervormde gemeenten kunnen binnen de toekomstige verenigde kerk uitspreken zich gebonden te weten aan de gereformeerde belijdenis. Tevens mogen ze in een verklaring aangeven te „weerspreken en weren al wat met dit belijden in strijd is.”

Dat staat in een notitie van het hervormde synodebestuur die alle hervormde kerkenraden en predikanten vandaag ontvangen. Bijgevoegd is een verklaring die een kerkenraad kan ondertekenen en toezenden aan de classicale vergadering of de generale synode. Op deze wijze kan de kerkenraad, aldus het hervormde moderamen, duidelijk maken „dat het leven van de gemeente binnen het geheel van de Protestantse Kerk in Nederland gekenmerkt zal worden door gebondenheid aan het gereformeerde belijden.”

De notitie en de verklaring zijn totstandgekomen na lange besprekingen binnen de zogenaamde antibreukcommissie. Deze commissie, door het hervormde moderamen ingesteld in december 2002, kreeg van het synodebestuur de opdracht om „in een ultieme poging wegen te zoeken om scheuringen in de kerk te voorkomen.” De vertegenwoordigers van de Gereformeerde Bond (ds. H. van Ginkel en ds. R. H. Kieskamp), het Comité tot behoud van de Nederlandse Hervormde Kerk (dr. W. J. op ’t Hof en ds. L. W. Ch. Ruijgrok) en Het Gekrookte Riet (ds. Tj. de Jong en ds. A. Vlietstra) blijken echter niet op één lijn te zijn gekomen. De notitie en de verklaring hebben wel de instemming van de vertegenwoordigers van de Bond, maar niet van de afgevaardigden van het Comité en Het Gekrookte Riet.

De hervormde synodepreses ds. A. W. van der Plas wil desgevraagd niet bevestigen dat het einde van de antibreukcommissie nu een feit is. „Ik heb begrepen dat de leden binnenkort nog een vergadering hebben. Meer wil ik daarover nog niet kwijt.” De synodevoorzitter ziet de nu geboden verklaring als een „finale handreiking” aan bezwaarde gemeenten. „Het is een stuk dat met instemming van het triomoderamen tot stand is gekomen en dus rechtskracht heeft. Nu is het ook niet meer nodig dat individuele gemeenten zelf allerlei geschriften opstellen.”

Dat de verklaring niet rept over een exclusieve binding aan de gereformeerde belijdenis vindt hij logisch. „Je zit immers gezamenlijk met de luthersen in één kerk. Vergeet niet dat de gereformeerde en de lutherse belijdenisgeschriften veel gemeenschappelijk hebben. Maar met de verklaring spreekt een kerkenraad wel nadrukkelijk uit zich gebonden te weten aan de gereformeerde belijdenis en van daaruit te weerspreken en weren al wat met dit belijden in strijd is.”

Het synodebestuur zegt verschillende elementen uit het Hervormd Appèl en het zogenaamde convenant van de classis Alblasserdam in de verklaring te hebben verwerkt. In het Hervormd Appèl deden 22 predikanten uit de breedte van de hervormd-gereformeerde kring enkele weken terug een laatste dringende oproep aan de hervormde synode om tegen het voorgenomen fusiebesluit te stemmen. De hervormde classis Alblasserdam stelde in maart een convenant op waarin gemeenten die in de klassiek gereformeerde zin hervormd zijn, zich kunnen verenigen.

bron: Reformatorisch Dagblad.

Links