Ds. L. W. Ch. Ruijgrok, voorzitter Comité tot Behoud van de Nederlandse Hervormde Kerk
Een uitermate droevig besluit. Allereerst omdat met dit fusiebesluit de kerk waaraan ik me verbonden weet en die ik belijd als een planting van God, besloten heeft om zichzelf op te heffen. Ze heeft haar bijbels-gereformeerd karakter definitief afgelegd en ingewisseld voor een modern-plurale identiteit, waarbij eenieder zijn eigen waarheid mag hebben. Ik ben er diep van overtuigd: Op een eenheid die ten koste gaat van de waarheid, kan geen zegen rusten. Uitermate betreurenswaardig vind ik het vervolgens ook dat als elke hervormd-gereformeerde had tegengestemd, deze fusie er niet was gekomen. Dat was indertijd ook al zo bij de aanvaarding van ordinantie 5.4 rond de zegening van bijvoorbeeld homofiele relaties. Dat doet mij temeer vragen: Wat heeft de Heere God ons hierin te zeggen? Wat de toekomst betreft, ik vrees met grote vrees. Onze positie is onveranderd. Maar als zon substantieel deel van de kerk heeft tegengestemd en nu in grote nood is, kan de leiding van de kerk toch niet doen alsof er niets aan de hand is? Mijn hoop blijft echter op de levende God. Hij is Koning. Hij regeert en niemand anders.
Ga naar | Dossier Samen op Weg |